Uzun bir süre önce kalbime yıldızlar düşmüştü canım kızım '' Bir yemek blogun var'' demişti.....
Bir süre sonra , öğrenmenin yaşının olmadığını bir kez daha öğrendim. Bana uçabileceğim kanatları, kendimi ifade edebileceğim bir sayfayı açtığı için canım kızıma buradan tekrar teşekkür etmek istedim....
Çocuklar bizim değildir, onlar yaşamın çocuklarıdır. Onlar bizlerle var olur, ama bizlere ait değildir. Bizimledirler ama bizde değillerdir. Çocuklarımıza herşeyi veririz ama beynimizi veremeyiz. Çocuklarımızı kendimiz gibi olmaya zorlamadan, kendi gibi olmalarına izin vermeliyiz.... İşte kızmın kendi gibi blogu.....
Canım kızımın blogunu ziyaret etmek isterseniz.Tık Tık....
ARMUT DİBİNE DÜŞMESE DE, BAHÇEYE DÜŞER
